Showing posts with label காந்திநிகேதன். Show all posts
Showing posts with label காந்திநிகேதன். Show all posts

Tuesday, June 10, 2014

சுற்றுச்சூழல் குறித்து பள்ளிகள் என்ன செய்யலாம்?

அபார்ட்மெண்டுகளில் இல்லாமல் தனி வீட்டில் வசிப்போர் வீட்டுக்கு குறைந்தது ஒரு வேப்ப மரமோ, புளிய மரமோ வளர்த்தால் எத்தனை கோடி மரங்கள் ஓராண்டில் உண்டாகும். 

அதே போல பள்ளியில் படிக்கும் குழந்தைகளுக்கு 5ம் வகுப்பின் ஆரம்பத்தில் ஆளுக்கு 5 மரக்கன்றுகள் கொடுத்து வளர்த்து வரச் சொல்ல வேண்டும். 

நாங்கள் பள்ளியில் படிக்கும்போது எங்கள் நேரடிக் கண்கானிப்பில் வளர்ந்தமரங்கள் இன்று பெரிதாய் கிளை விரித்து நிற்பதை பார்க்கும்போது ஏற்படும் மகிழ்ச்சிக்கு அளவே இல்லை.

1988ல் நட்டு 90களில் பள்ளியை விட்டு வெளி வரும்போதே அதற்கு நாம் தண்ணீர் ஊற்ற அவசியம் இல்லாத அளவு வளர்ந்து விட்டது.

இன்றும் எங்கள் பள்ளியின் விசேஷம் எங்கெங்கெல்லாம் காலி இடம் இருக்கிறதோ, அங்கெல்லாம் மரம் வைத்துக்கொண்டே இருக்கிறார்கள். கூகிள் மேப்பில் எங்கள் ஊரைப்பார்த்தால் எங்கள் பள்ளி மட்டும் பச்சைப் பசேல் என்றிருக்கும்.

மரம் வளர்ப்பதையும், மழைநீர் சேகரிப்பதையும் தொடர்ந்து அரசாங்கம் ஊக்குவிப்பதுடன் தேவையெனில் நம்ம அம்மா போல சவுக்கையும் சுழற்றலாம்.

எத்தனை நாளைக்குதான் ஸ்டெட்டஸ் மட்டும் போட்டுக்கொண்டிருக்கப் போகிறோமோ?

நீ என்னடா செஞ்ச என என்னைக் கேட்க முடியாது. நான் நட்டு வளர்த்த வேப்ப மரங்கள் இன்று நிழல் கொடுத்துக்கொண்டிருக்கிறது.. 

Sunday, November 24, 2013

எனது பள்ளி ஆசிரியர்கள்..

குட்டி ஒண்ணாப்பு : அழகம்மாள் அக்கா. ( தூங்கலைன்னா அடிப்பாங்க  )

ஒண்ணாப்பு : ஜானகி அக்கா. 

ஒரு மாதிரியான ஆன்குரல் கலந்த குரலில் ஓரோன் ஒன்னு, ஈரோன் ரெண்டு என ஆரம்பித்து வைத்தவர்.

ரெண்டாப்பு : சந்திராபாய் அக்கா. 

மூனாப்பு : பாக்கியம் அக்கா 

கணக்கு வரவில்லை என்பதற்காக தலையில் ஸ்கேலால் அடித்து ரத்தம் வர வைத்தவர் 

நாலாப்பு : வாலகுருசாமி அய்யா.

சொரி அய்யர் என்ற பட்டத்தை வழங்கி வகுப்பில் கடைசியில் அமரவைத்து ரசித்தவர். அப்போது உடம்பெல்லாம் சிரங்கு.

ஐஞ்சாப்பு : லில்லி ஜாய்ஸ் அக்கா.

வகுப்பில் திருடுபோன அவர்களது அடிஸ்கேல், பேனா, மைக்கூடு, போன்ற விலைமதிக்க முடியாத பொருட்களை திருடியவர்களை கண்டுபிடித்துக்கொடுத்ததால் என் மீது மிகுந்த பிரியமாய் இருந்தவர். மேலும் முழுப்பரிட்சை நேரத்தில் குடும்பத்துடன் தென்னிந்திய சுற்றுலா சென்றுவிட, பரீட்சை எழுதாமலேயே ஆறாம் வகுப்புக்கு போக ப்ரமோட்டட் கார்டு தந்தவர். தலைமை ஆசிரியர் ராமசாமி அய்யா ஆசியுடன் தான்.

ஆறாப்பு : காந்தி ஐயா / பாக்கியம் அக்கா.

எதற்காக பாக்கியம் அக்கா வகுப்பில் இருந்து காந்தி ஐயா வகுப்புக்கு மாற்றினார்கள் என நினைவில்லை. ஆனால் எனது அண்ணன் அவரது மாணவன் என்பதால் வெங்கட்ராமன் தம்பியாடா நீயி, முட்டாப்பயலே என ஒவ்வொருமுறையும் எங்க அண்ணனுடன் கம்பேர் செய்தே என்னை நொங்கெடுத்தவர்.

ஏழாப்பு : பாக்கியம் அக்கா.

பெரியப்பா பள்ளியின் ஹாஸ்டலில் சமையல்காரராய் இருந்தார். பெரியப்பா மீதான மரியாதையால் அடி கொஞ்சம் குறைவாக கொடுத்தவர். சாமி மகனாடா நீயி, நல்லாப்படிக்கனும் என்னா?

எட்டாப்பு : மெய்ஞான குரு அய்யா.

இவர் பையனும் நானும் ஒரே வகுப்பு மற்றும் நண்பர்கள் என்பதால் சாத்துமுறை குறைவு. அவனும் என் ரேஞ்சுக்குத்தான் படித்தான்.

ஒம்பதாப்பு : சோமசுந்தரம் அய்யா.

வரலாறு & புவியியல் பாடம் எடுத்தவர். 10ம் வகுப்பில் 66 மார்க் வரலாறு, புவியியலில் எடுத்தேன். அதுதான் எனது அதிகபட்ச மாக் 10ம் வகுப்பு பொதுத்தேர்வு பாடங்களில். அவரிடம் நான் கேட்ட அறிவுபூர்வமான கேள்வி துருவப் பிரதேசங்களில் ஏற்கனவெ குளுருது, இதுல எதுக்குங்கய்யா ஏ.சி.ரூமு? அப்போது ஏ.சி. என்பது எப்படி இருக்கும் என்பது கற்பனையில்கூட தெரிந்திராத காலம்.

பத்தாப்பு : அக்பர் அலி அய்யா.

காதில் கடுக்கன் போடும் அளவு கிள்ளுவார். அவர் கிள்ளி முடித்து 1 மணி நேரத்துக்காவது எரிச்சல் இருக்கும். கணக்கில் அவர் கொஞ்சம் தடுமாறுவார். அதனால், அவருக்கு தெரியாத கணக்குகளை சாய்ஸில் விட்ருங்கப்பா என்பார். ஒருமுறை நானும் அவர் போர்டில் கணக்குப்போடுவதற்கு தடுமாறுவதைப் பார்த்துவிட்டு சும்மா இல்லாமல், பரவாயில்லைய்யா, நங்க சாய்ஸ்ல விட்டுர்ரோம் எனச் சொல்ல, அப்பாவை அழைத்துவரச் சொல்லிவிட்டார், முறையான சாத்துமுறை மற்றும் கிள்ளலுக்குப் பின்னர்.

நாடார் மஹாஜன சங்க ஐ.டி.ஐ - கள்ளிக்குடி - எந்த ஆசிரியர் பெயரும் ஞாபகமில்லை. ( வகுப்பு நடந்ததே 40 நாட்களுக்குள்தான் இருக்கும், 3 மாதங்களில்) இங்குதான் 15 வயசுப்பய கூட சிகரெட் அடிப்பார்கள் என்பதையும், சோ கால்டு பலான புத்தகங்களை வகுப்பிலேயே படிக்கும் தைரியம் பெற்ற நண்பர்களையும் கொண்டிருந்தேன். ( இது மத்திய அரசின் என்.சி.வி.டி அனுமதி பெறாமல் நடத்தப்பட்டதை ஐ.டி.ஐ நடந்து மூன்று மாதங்களுக்குப் பிறகு சொன்னதால், அந்த வருடம் வேஸ்ட் ஆனது. அந்த நேரத்தை கல்லுப்பட்டியின் கே.கே.எஸ். சுப்பையஞ் செட்டியார் கடையில் துணியைக் கிழித்துக்கொண்டிருந்தேன்.)

பதினொன்னாப்பு : அப்பாஸ் அலி அய்யா.

ஆல் த பாய்ஸ் அண்ட் கேர்ல்ஸ் 12பி க்கு வந்திருங்கடா, ஐ வில் டேக் போயம் கிளாஸ் .. என்ன புரியுதா? என ஒரு வித்யாசமான ஆங்கிலத்தை அறிமுகம் செய்து வைத்தவர். நானும், பிரகாஷ் ராஜகோபாலும், பள்ளியில் முதலிடத்தைப் பிடித்த பஷீர் அஹமதுவும் சந்தித்துக்கொண்டு மிக நெருக்கமானது, இந்த வகுப்பில்தான். இன்றும் நாங்கள் நெருங்கிய நண்பர்கள்.

பன்னெண்டாப்பு : அப்பாஸ் அலி அய்யா.

நாமளே ஆங்கிலத்தை படிச்சாதாண்டா பொழைக்க முடியும் என எங்களை ஆங்கிலம் படிக்க வைத்தவர். டெய்ரி சயின்ஸ் எடுத்த சாந்தி அக்காவுக்கு நெருக்கமாக பிரகாஷும், பஷீரும் இருக்க, நான் மட்டும் மந்தையில் இருந்து பிரிந்த ஆடாக இருந்த காலம். இருப்பினும் பிரகாஷின் உதவியால் பள்ளியில் மூன்றாம் இடத்தில் தேறினேன்.

டிப்ளமோ இன் அக்ரிகல்ச்சர் : கண்ணன் சார், கணேசன் சார், கோவிந்தன் சார் இவர்களே மனதில் நின்றவர்கள். இம்மூவரிலும் மாணவர்களைப் பார்த்து பேசிக்கொண்டே போர்டில் எழுத்தை நேர்வரியாக எழுதும் கோவிந்தன் சாரும், எண்டமாலஜியையும், ஜெனிடிக்ஸையும், அக்ரோ கெமிக்கல்ஸையும் அழகாய் நடத்திய கண்ணன் இருவரையும் மிகவும் பிடிக்கும். கண்ணன் சார் மூலமாகத்தான் 90 மினிட்ஸ் அட் எண்டப்பி கதையை முதன் முதலில் கேட்டு இஸ்ரேலியர்கள் மீதான ஒரு பிடிப்பு உண்டானது.

பிரகாஷ் ராஜகோபால் என்பவர்(ன்) அய்யாவும் அல்ல, சார் ருமல்ல.. ஆனால், எல்லா ஆசிரியர்களைவிடவும் எனக்கு நிறைய சொல்லிக்கொடுத்தவர்.

எல்லோரும் அவங்கவங்க வாத்யார்களைப் பத்தி சொல்லிக்கிட்டிருக்காங்க.. என்னோட பங்குக்கு நானும்..

Sunday, September 5, 2010

ஆசிரியர் தின வாழ்த்துக்கள்.

எழுத்தறிவித்தவன் இறைவன் ஆவான்.

அதனால்தான் மகாகவி பாரதியார்கூட

அன்னசத்திரம் ஆயிரம் வைத்தல்
ஆலயம் பதினாயிரம் நாட்டல்
பின்னருள்ள தருமங்கள் யாவும்
பெயர் விளங்கியொளிர நிறுத்தல்
அன்னயாவினும் புண்ணியம் கோடி
ஆங்கோர் ஏழைக்கெழுத்தறிவித்தல்

என்றார்.

எனது பள்ளி வாழ்க்கை மிக மிக இனிமையாக அமைந்த ஒன்று. குட்டி ஒண்ணாப்பில் (அரை கிளாஸ்) ஆரம்பித்து பனிரெண்டாம் வகுப்புவரை ஒரே பள்ளியில் படித்தேன். இன்றும் எனது பள்ளி ஆசிரியர்களை ஒவ்வொரு முறை ஊருக்குச் செல்லும்போதும் சந்திக்கிறேன்.

குறிப்பாய் 12ம் வகுப்பில் எனக்கு பாடம் எடுத்த சாந்தி அக்கா, பழனிச்சாமி அய்யா ஆகியோர் என மனதில் என்றும் நீங்கா இடம் பெற்றவர்கள்.

எனது பள்ளி வாழ்க்கை குறித்த எனது அனுபவங்களை முன்னரே எழுதியிருக்கிறேன்

காந்திநிகேதனில் மற்றும் காந்திகிராமத்தில் எனது வாழ்க்கை

காந்திநிகேதனில் மற்றும் காந்திகிராமத்தில் எனது வாழ்க்கை.. பகுதி இரண்டு


இது தவிர காந்திகிராம கிராமிய பல்கலைக் கழகத்தில் எனக்கு பாடம் எடுத்த அனைத்து ஆசிரியர்களையும் அன்புடன் நினைத்துக் கொள்கிறேன். பள்ளி மற்றும் கல்லூரியில் எனக்கு கற்பித்த ஆசிரியர்கள் அனைவருமே சொல்லிவைத்ததுபோல் என்மீது மிக அன்பாய் இருந்தனர். பள்ளியோ, கல்லூரியோ ஒருபோதும் சுமையாக உணர்ந்ததில்லை நான். அந்த வகையில் எல்லா ஆசிரியர்களுக்கும் சாஷ்டாங்க நமஸ்காரம் செய்யலாம்.

எழுத்தறிவித்தவன் என்ற வகையில் எனது அன்பு நண்பன் டாக்டர் ஆர்.பிரகாஷையும் அவசியம் சேர்த்துக்கொள்ள வேண்டும். அவனால்தான் சராசரியைவிட மோசமான மாணவனாய் இருந்த என்னை ஒரு உருப்படியான ஆளாக்க முடிந்தது. உனது நண்பனைப் பற்றிச் சொல் உன்னைப்பற்றிச் சொல்கிறேன் என்பது எனது விஷயத்தில் மிக உண்மை.

பள்ளி, கல்லூரி வாழ்க்கையை நேசிப்பவராய் இருந்து சொல்லிக் கொடுத்த ஆசிரியரை நன்றியுடன் நினைப்பவராய் இருந்தால் உங்களுக்கும் ஆசிரியர் தின வாழ்த்துக்கள்.

Monday, October 15, 2007

காந்திநிகேதனில் மற்றும் காந்திகிராமத்தில் எனது வாழ்க்கை.. பகுதி இரண்டு


எங்கள் பள்ளியின் தினசரி நிகழ்வுகள்:-

காலையில் 7.30திலிருந்து 8 மணிக்குள் அனைவரும் வந்துவிடவேண்டும். துப்புரவு ஒவ்வொரு மாணவனின் கடமையாய் சொல்லித்தரப்பட்டது. அதாவது ஒவ்வொரு வகுப்புக்கும் ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதி ஒதுக்கப்பட்டு அந்த இடத்தின் துப்புரவு பேணுதல் அந்தந்த வகுப்பின் கடமையாகும். மரங்களடர்ந்த எங்கள் பள்ளியில் காலையில் எங்கெங்கு காணினும் இலைகளடா என சொல்லும் அளவுக்கு இலைகள் இறைந்து கிடக்கும். அதை விளக்குமாறால் கூட்டி குப்பைகிடங்கில் காலை 8 மணிக்குள் இடவேண்டும். பிறந்ததிலிருந்து அந்த பள்ளியில் படித்ததால் எங்களுக்கெல்லாம் அது ஒரு விஷயமாகவே தெரிந்ததில்லை. வெளி பள்ளிகளில் படித்துவிட்டு இடையில் காந்திநிகேதனில் சேர்ந்த மாணவர்களுக்கு ஒரு கடினமான பணியாக துப்புரவு இருந்து வந்திருக்கிறது. ஆனால் இப்போதும் உள்ளூருக்கு விடுமுறையில் செல்லும்போது் வீட்டின் பின்புறத்தை சுத்தம் செய்த பின்னர் அது அழகாய் காட்சி அளிக்கும்போது ஏற்படும் மன நிறைவை வேறு எந்த பொழுதுபோக்கு அம்சங்களும் தரமுடியாது என்பது அதை செய்து அனுபவித்தவர்களுக்கு மட்டுமே கிடைக்கும் ஒரு அனுபவம்... அதை பழக்கமாக்கியதும், அதுபோல வேலை செய்வது இழிவல்ல என்ற எண்ணத்தை உண்டாக்கியது காந்திநிகேதன் பள்ளி.

இறைவணக்கம்:-
செவ்வாய் முதல் வியாழன்வரை தினமும் வரிசை எனப்படும் பொது கூட்டமும் வெள்ளிக்கிழமைகளில் சர்வ சமய கூட்டுப் பிரார்த்தனையும் நடக்கும். இந்த சர்வ சமய கூட்டுப்பிரார்த்தனை உண்மையில் எவ்வளவு மன அமைதியை தரும் என்பதை கண்கூடாக அனுபவித்திருக்கிறேன்.

ஓம் தத் சத் ஸ்ரீ நாராயண நீ... என 1000 பேர்கள் ஒரே சமயத்தில் உச்சரிக்கும்போது எற்படும் அதிர்வும் மனதில் ஏற்படும் மகிழ்ச்சியும் விவரிக்க முடியாதது. பின்னர் புணித குரானிலிருந்து " அவ்வூதுபில்லாஹி மினஷைத்தான்.. எனத்தொடங்கும் பாடலும்.. அதை தொடர்ந்து " பரமண்டலங்களிருக்கிற எங்கள் பிதாவே என தொடங்கும் கிறித்துவ பிரார்த்தனையும் நடக்கும்.

பின்னர் அந்த அந்த மாதங்களுக்கு ஏற்ப இந்து பண்டிகைகள், இஸ்லாமியர்களின் பண்டிகைகள், கிறிஸ்துமஸ் எல்லாம் சிறப்பாக கொண்டாடப்படும். அப்போது பள்ளியில் பணிபுரியும் ஆசிரியர்கள் சாண்டாகிளாஸ் தாத்தா வேடமிட்டு வந்து பரிசுப்பொருட்களை சிறுவர்கள் அனைவருக்கும் தருவார். இந்து பண்டிகையின்போது விநாயகர் சிலைகளை மாணவர்களை எடுத்துவரச்சொல்லி பள்ளியில் பொது மேடை அமைத்து பிரார்த்தனை பாடல்கள் பாடி பிரசாதம் விநியோகித்து பின்னர் மூன்றாம் நாள் அதை உள்ளுர் ஊருணியில் போய் கரைப்பர். சரஸ்வதி பூஜை, ஆயுத பூஜையும் சிறப்பாக நடைபெறும். இஸ்லாமியர்களின் பண்டிகையின்போது எங்கள் பள்ளியின் ஆசிரியர்களான அக்பர் அலி அய்யா, அப்பாஸ் அலி அய்யா அல்லது யாராவது ஒரு ஆசிரியர் இஸ்லாத்தின் பெருமைகள், நபிகள் நாயகத்தின் பெருமைகள், அவரது வாழ்வில் நடந்த சம்பவங்களையும் ரமலான், ஈகை பெருநாள் பற்றிய விவரங்களும் எங்களுக்கு எடுத்துச்சொல்வர்.

எங்கள் பள்ளியைப் போல மத நல்லிணக்கத்தை இதைவிட சிறப்பாக மாணவர்களுக்கு போதிக்க முடியாது. எங்களுக்கு பள்ளியில் இந்த மதம் உயர்ந்தது.. இது தாழ்ந்தது என்ற எண்ணம் ஏற்ப்பட்டதே இல்லை எனக்கூறினால் அது மிகை இல்லை.

திங்கட் கிழமைகளில் நடக்கும் கொடி வணக்கமும் அதை தொடர்ந்த அணிவகுப்பும் நம்மை பெருமிதத்திற்கே இட்டுச்செல்லும். அதை தொடர்ந்த சுதந்திர போராட்டம் குறித்த உரையும் நடத்தப்படும். கொடிவணக்கத்திற்கு மாணவர்கள் அவர்களது வகுப்பில் ஆரம்பித்து கொடி மைதானம் வரை அணிவகுத்து நடந்து செல்வது கண் கொள்ளா காட்சி.

இது தவிர தினசரி அணிவகுப்பில் தமிழ்த்தாய் வாழ்த்தும், கொடிப்பாடலும், தேசிய கீதமும் இருக்கும். அன்றைய செய்திகளை ஏதெனும் ஒரு வகுப்பு மாணவன் தொகுத்தளிப்பான். பின்னர் தலைமை ஆசிரியர் உரையுடன் முடிவடையும்.

தொடரும்...

Tuesday, October 9, 2007

காந்திநிகேதனில் மற்றும் காந்திகிராமத்தில் எனது வாழ்க்கை

Gandhiji
எல்லோருக்கும் தனது வாழ்வில் படித்த பள்ளியை பற்றிய இனிமையான ஞாபகங்கள் எப்போதும் இருக்கும்..

இன்றைக்கு அப்துல் கலாமின் கனவு காணுங்கள் என்ற பதத்தை பயன்படுத்தாத ஆட்கள் குறைவு. ( நல்ல விதமாகவும், அதையே கிண்டலாகவும் சொல்கின்ற நபர்களும் உண்டு.)

மனம்போல் வாழ்வு என்ற தலைப்பில் எனது பள்ளி தலைமைஆசிரியர் திரு.து.பால்ராஜ் அவர்கள் ஆற்றிய உரைதான் எனது வாழ்வில் மிக முக்கிய பங்கு வகித்ததென்றால் அது மிகை இல்லை.

மற்ற எந்த பள்ளிக்கும் இல்லாத பெருமை எங்கள் பள்ளிக்குண்டு. அது, சுதந்திர போராட்ட காலத்தில் அஹிம்சா வழியில் போரிட ஆட்களை தயார் செய்யும் பயிற்சி கூடமாக ஆரம்பித்து ஏராளமான பெண்களும், ஆண்களும் பயிற்சி பெற்று கிராமங்களுக்கு சென்று காந்தியடிகளின் கிராம ராஜ்ய கனவை நனவாக்க பாடுபட்டனர்.

பின்னர் சுதந்திரம் கிடைத்த பின்பு அதை "காந்தி நிகேதன் ஆசிரமம்" ஆக மாற்றி கிராமப்புற மக்களுக்கு கல்வியும், கிராமக் கைத்தொழில்களும் கற்றுக்கொடுக்கும் ஒரு பயிற்சி நிலையமாக மாறியது. இன்றும் அது தனது கொள்கையில் சிறிதும் மாற்றமின்றி புதிய கால சூழ்நிலைகளுக்கு ஏற்ப கல்வித்திட்டத்தை மாற்றிக் கொண்டதே தவிர அதன் அடிப்படை கொள்கையான கிராமப்புற மக்களுக்கு கல்வி என்ற கொள்கையிலும் கிராம முன்னேற்றம் என்ற குறிக்கோளிலும் எந்த வித மாற்றமின்றி இன்றுவரை ஒரு காந்திய நிறுவனம் எப்படி இருக்க வேண்டுமோ அப்படி நடக்கிறது நான் படித்த காந்தி நிகேதன் ஆசிரமம்...

தொடர்வேன்...