Showing posts with label அரபு நாடுகள். Show all posts
Showing posts with label அரபு நாடுகள். Show all posts

Monday, December 28, 2015

லவ் ஜிகாத் எனும் சமூக பயங்கரம்.

”கழுத்தை நெறிச்சு கொன்னுடுவேன்...”
” தீ வச்சி கொளுத்திருவேன்...”
”கேவலமான படங்களை எடுத்து அனுப்பு...”
”இஸ்லாத்துக்கு மதம் மாறி என்னைய கல்யாணம் செஞ்சிக்கோ”
என காதலை முறித்துக்கொண்டு சென்ற பெண்ணை டார்ச்சர் செய்த ஒருவர் சொன்ன அன்பு மொழிகளே மேலுள்ளது.
வேலை செய்யப்போன பெண்ணை இவன் கொடுத்த டார்ச்சரால் பிரச்சினையை முடிப்போம் என ஊருக்கு வந்த பெண்ணை கடத்தி மூன்று நாட்களாக பாத்ரூமில் வைத்து சித்திரவதை செய்திருக்கிறான், இந்த கொடூரன்.
இஸ்லாமியர்களுக்கு படிப்பறிவில்லை, அதனால்தான் கள்ளக்கடத்தலிலும், குண்டுவைக்கவும் போகிறார்கள், என்போர்களுக்கு,
இந்த லவ் ஜிகாத்தை செய்தவர் டெல் கம்பெனியில் வேலை செய்பவர் என்பது உங்கள் தகவலுக்கு.
லவ் ஜிகாத்தா? அது எங்கையோ ஆஸ்த்ரேலியா, அமெரிக்கா பக்கம் இருக்கு என்போர் வழக்கம்போல கண்களைமூடிக்கொண்டு உலகில் எதுவும் நடந்துவிடவில்லை என அவர்களின் உலகில் மகிழ்ச்சியாய் இருக்கலாம்.

மேலுள்ளதைக்குறித்து வந்த செய்தி இங்கே

27.12.2015ல் எழுதியது

Friday, March 6, 2015

படித்ததில் பிடித்தது..

கனடாவின் ஒரு ஷாப்பிங் மாலில் 100 சதவீதம் புர்கா அணிந்த ஈராக்கிய பெண் ஒருவர் பணம் வாங்கும் இடத்தில் இருந்த பெண்மனி அணிந்திருந்த கனடா நாட்டுக் கொடியைக் காண்பித்து ஏன் இதை அணிந்திருக்கிறாய் எனக் கேட்டிருக்கிறார். அவர் எனது மகன் ஐக்கிய நாடுகள் படையுடன் சேவை செய்ய சென்றிருக்கிறான் அவன் நினைவுடனும், கர்வமுடனும் அணிந்திருக்கிறேன் எங்கள் நாட்டுக் கொடியை என்றிருக்கிறார். 

உடனே ஈராக்கிய பெண்மனி எப்போது எங்கள் நாட்டின்மீது குண்டு வீசுவதை நிறுத்துவீர்கள் எனக் கோபமாக கேட்டிருக்கிறார்.. அப்போது பணம் கட்ட வரிசையில் நின்றிருந்த ஒரு வயதானவர் வந்து இந்தப்பெண்மனியின் மகனைப்போன்று நூற்றுக்கணக்கான கனடிய வீரர்கள் உங்களுக்காக போராடி உயிரை விட்டிருக்கிறார்கள். அதனால்தான் உங்களைப்போன்றோர் “எங்கள்” நாடான கனடாவில் நின்றுகொண்டு ஒரு கேஷியரை பார்த்து எங்கள் நாட்டின் மீது குண்டு வீசுகிறீர்கள் என “எங்கள்” நாட்டை அவமதிக்க முடிகிறது. 

உங்களைப்போன்றோர் இப்படி வெளிப்படையாக பேசும் உரிமை உங்கள் நாட்டில் இருந்திருந்தால் எங்கள் நாட்டு வீரர்கள் அங்கே சென்றிருக்க வேண்டிய அவசியமே இல்லை. இருப்பினும், இன்று எப்படி உங்கள் உரிமைக்கு, உங்களுக்கு தங்க இடம் கொடுத்த கனடிய மக்களை அவமரியாதையுடன் பேசத்தெரிந்துகொண்டுவிட்டதால் நீங்கள் ஈராக்குக்கு திரும்பிச் செல்லும் விமானக்கட்டணத்தை நான் அளிக்க தயாராய் இருக்கிறேன். அங்கே சென்ற உடன் இப்படி கனடாவில் வெளிப்படையாக பேசியதைப்போல அங்கு சென்றபிறகும் இப்படி வெளிப்படையாக பேசுங்கள். அப்படி பேசிய பிறகும் நீங்கள் உயிரோடிருந்தால், இப்படி உங்களை இந்த நெருக்கடிக்கு (அந்நிய நாட்டில் பிழைக்க வேண்டிய நிலைக்கு) உள்ளாக்கிய உங்கள் நாட்டு மக்களை திருத்துங்கள். அவர்கள்தான் கனடிய நாட்டு வீரர்கள் அங்கு (ஈராக்கிற்கு) வருவதற்கே காரனம் என்றார். 

நீதி.. உன் உரிமையை உன் நாட்டில் மட்டும்தான் பேச வேண்டும். இல்லையெனில், இப்படித்தான் அவமானப்பட நேரிடும்.

Tuesday, December 23, 2014

ஆண்டாள் கிளியின் கண்கள் - ராமச்சந்திரன் உஷா

மத்திய கிழக்கு வாழ்க்கை அல்லது ”காக்காப்பொன்” 

மத்திய கிழக்கு நாடுகளில் பெரிய கம்பெனிகளின் கேம்புகளில் ஆயிரக்கணக்கில் ஆட்கள் தங்கி இருப்பார்கள், பல அடுக்குகளில். அப்படிப்பட்ட கேம்புகளில் அவ்வப்போது கேள்விப்படும் விஷயமாக / முதுகுக்கு பின்னால் பேசும் விஷயமாக இருக்கும் இது. ஊர்ல இருந்து வந்து ஒருவருஷத்துக்கு மேல ஆகப்போகுது, குழந்த பொறந்துருக்குனு லட்டு தாராண்டா என லட்டு கொடுத்தவனை கேவலமாக பேசும் கும்பல் உண்டு. 

என்னுடன் வேலை பார்த்த ஒருவனின் மனைவியைப்பற்றி மிக மோசமாக வதந்திகள் உலவவிடப்பட்டதுண்டு. இத்தனைக்கும் அவனுக்கு 3 மாதங்களுக்கு ஒருமுறை 1 மாதம் லீவ் என்று வேலைபார்த்தவன் / ஊருக்கு சென்று வருபவன். 

வெளிநாட்டில் வேலைபார்ப்பதாலேயே ஆடம்பரமாக இருக்க நினைப்போரின் சிக்கல்கள், போலி பெருமை எல்லாம் தொட்டுச் செல்கிறார். 

”ஆண்டாள் கிளியின் கண்கள்” என்ற தலைப்பில் Ramachandran Usha எழுதி தினகரன் - வசந்தம் இதழில் வெளிவந்த தொடர் மத்திய கிழக்கில் வாழும் பலருக்கு நெருக்கமானதாக தோன்றும். 

”அவனுக்கென்னடா, வெளிநாட்டுல சம்பாதிக்கிறான்” என உள்ளூரில் இருந்துகொண்டு பேசும் நண்பர்களுக்கும் மத்திய கிழக்கில் இருப்போரின் வலி புரிய வாய்ப்பிருக்கும் என நினைக்கிறேன். 

இரு பகுதிகளுக்குத்தான் பதிந்திருந்தார். மீதமுள்ளதை விரைவில் பகிர்வார் என நம்புகிறேன். ஆண்டாள் கிளியின் கண்கள் - முதல் பாகம் 

ஆண்டாள் கிளியின் கண்கள் - இரண்டாம் பாகம் 

Tuesday, June 10, 2014

கலில் ஜிப்ரான் வீடு மற்றும் அருங்காட்சியகம். (லெபனான் குறிப்புகள் - 2)

உலகமெங்கும் உள்ள மக்களால் விரும்பப்படும் மிஸ்டிக் (மிஸ்டிக் என்பதன் தமிழர்த்தம் என்ன?) கவிஞர், ஓவியர் மற்றும் தி ப்ராஃபெட் என்ற அழியா புத்தகத்தை உலகிற்கு அழித்த கலில் ஜிப்ரானின் வீட்டிற்கு வாழ்க்கையில் ஒருமுறையாவது செல்ல வேண்டும் என்பது எனது ஆசைகளில் ஒன்று. கம்பெணி செலவில் இந்த ஆண்டு கைகூடியது.

புஷ்ஷேர் என்றழைக்கப்படும் கிராமத்தில் இருக்கிறது. அந்தக் கிராமம் லெபனான் தலைநகர் பெய்ரூட்டிலிருந்து 140 கிலோமீட்டர் தொலைவில் இருக்கிறது. கடல் மட்டத்திலிருந்து கிட்டத்தட்ட 1500 மீட்டர் உயரமான மலைமீது இருக்கிறது இக்கிராமம்.

உலகின் தலைசிறந்த கவிகளுக்கு என்ன நடக்குமோ அதுதான் இவருக்கும். பெய்ரூட்டிலிருந்து புஷ்ஷேர் என்ற ஊர் எனக் கேட்டுக்கொண்டேதான் செல்ல வேண்டியிருந்தது. கலில் ஜிப்ரான் பிறந்த ஊர் என வழிகேட்டதில் 3 பேர் மட்டுமே தெரியும் இப்படிப் போ என வழி சொன்னார்கள்.

முதலில் வீடு. இப்படி ஒரு அழகான வீட்டில் எதிர்த்தாற்போல பள்ளத்தாக்கும் இருக்கிறது. (தற்போது வீட்டின் எதிர்புறம் புதிய சர்ச்சொன்று கட்டப்பட்டுள்ளது)

எளிமையான ஆனால் அழகான வீடு. அந்தக்காலத்திலேயே டேபிள், மேசை வைத்து எழுதி, படங்கள் வரைந்திருக்கிறார். வீட்டில் நுழைந்ததும் வலதுபுறம் கட்டில். நேராக வரவேற்பறை, வலதுகோடி மூலையில் டேபிள் சேர்.

வீட்டைச் சுற்றிலும் அழகான தோட்டம். அங்கே அவரது மார்பளவு சிலையை அரசாங்கம் வைத்திருக்கிறது. அவரது இல்லத்தை சுற்றிப்பார்த்த நேரம் முழுக்க என்னைத்தவிர வேறு யாரும் இல்லை, காவலாளி உட்பட. 


கலில் ஜிப்ரானின் வீட்டின் உள்ளே நுழைந்ததும் கிடைத்த மகிழ்ச்சியை வார்த்தைகளால் சொல்ல முடியாது. அவரது எழுத்துக்களைப் படிக்கும்போது அவர் திராட்சை தோட்டங்கள் வழியாக அடந்து செல்லும்போது தாய்மார்கள் குழந்தைகளைப் பற்றிச் சொல்லுங்கள் எனக் கேட்கும்போது எப்படி இருந்திருப்பார் என மனது நினைத்துக்கொண்டே இருந்தது. நான் மனதில் வைத்திருந்த ஜிப்ரான் மறைந்து அங்கே படத்தில் இருந்த ஜிப்ரான் இடம் மாறிக்கொண்டார்.

வீடிருக்கும் சூழல் மிகவும் ரம்மியமாக, மிகக்குளிர்ச்சியாக, செடிகொடிகள் மற்றும் மரங்களுடன் இயற்கையுடன் இயைந்து இருக்கிறது, ஜிப்ரான் வாழ்ந்த காலத்தில் இந்த நாகரீக முன்னேற்றங்கள் ஏதுமின்றி, மின்சாரம் இன்றி மிகவும் ரம்மியமாய் இருந்திருக்கவே வாய்ப்புகள் அதிகம். 

கொஞ்ச நேரம் அமர்ந்து அந்த மகிழ்ச்சியை முழுதும் அனுபவித்தேன். எத்தனை பேருக்கு கிடைக்கும் இப்படி ஒரு வாய்ப்பு. இன்னும் இந்த கிராமத்தைப் பார்க்காத, கலில் ஜிப்ரானின் பெருமைகளை அறியாத இன்றைய தலைமுறை லெபனானிகள் இருக்கக்கூடும்.


பின்னர் அங்கிருந்து கிளம்பி அவரது பெயரில் இயங்கும் அருங்காட்சியகம் மற்றும் கல்லறைக்கு சென்றேன். அவர் இறக்கும்போது எங்கு. எப்படி புதைக்க வேண்டும், அவரது கல்லறையில் என்ன எழுதப்பட வேண்டும் என்பதையெல்லாம் சொல்லிவிட்டே இறந்திருக்கிறார்.

அருங்காட்சியகம்.

ஒரு அருமையான அருங்காட்சியகம் எப்படி இருக்கலாம், இருக்க வேண்டும் என்பதற்கு கலில் ஜிப்ரானின் அருங்காட்சியகமும் ஒன்று. 8000 லிபான்கள் நுழைவுக் கட்டணம். (5.5 டாலர்கள்) கையேடு ஒன்றும் தருகிறார்கள், அதில் எந்தெந்த அறைகளில் என்னென்ன வைக்கப்ட்டுள்ளது, அதற்கான விளக்கம் ஆங்கிலத்தில் அந்தப் புத்தகத்தில் இருக்கிறது. 

அருங்காட்சியகம் அமைந்திருக்கும் இடமே கொள்ளை அழகு. கோலப்பொடி செய்யும் கல்லால் ஆன மலை. அதைக் குடைந்து 4 அடுக்குகளில் 18 அறைகள் செய்து ஒவ்வொன்றிலும் அவரது பெயிண்டிங் மற்றும் புத்தகங்கள், கையெழுத்துப் பிரதிகள், புகைப்படங்கள் ஆகியன வைத்துள்ளனர். ஒவ்வொரு அறையிலும் இருக்கும் விஷயங்களுக்கும் தனித்தனி எண்கள் தரப்பட்டுள்ளது. ஒரு புகைப்படத்தின் கீழ் 3 என இருந்தால் அந்த அறை எண்ணை பார்த்து 3ம் நம்பரை வாசித்தால் அந்த புகைப்படம் பற்றிய விளக்கம் இருக்கிறது. கைடுகளே தேவைப்படாத அருமையான முயற்சி. கலில் ஜிப்ரான் போன்ற மிஸ்டிக்குகள் குறித்து காணச் செல்லும்போது கூட இன்னொருவர் இருப்பதே அசௌகரியம். இது நான் உணர்ந்தது. அருமையான புல்லாங்குழல் எல்லா அறைகளிலும் மெல்லிய சப்தத்தில் இசைக்கிறது. ஒவ்வொரு அறைக்கும் நாம் செல்லும்போது விளக்குகள் தானாகவே ஒளிர்கிறது. அருமையான லைட்டிங்குகள். உள்ளே கேமெரா கொடு செல்லவோ, படங்களை, ஓவியங்களை தொட்டுப்பார்க்கவோ அனுமதி இல்லை. கலில் ஜிப்ரான் கையால் வரைந்த ஓவியங்கள்.


தி ப்ராஃபெட் எழுத உந்துசக்தியாக இருந்தது அந்த குகைக்குள் வந்துகொண்டிருந்த மெல்லிய நீரோடை. அதை இன்றும் சிறப்பாக பராமரிக்கின்றனர். மிக மிக ரம்மியமான சூழல்.

ஜப்பானிய தூதரகம் இந்த அருங்காட்சியகத்திற்கு விளக்குகளும், சிசிடிவி கேமெராக்களையும் பொருத்திதந்துள
்ளது.

ஒரு குடைவரைக் கட்டிடத்தின் ஏதோ ஒரு மாடியில் நாம் மட்டும் தனியாக ஓவியங்களை மெல்லிய இசையுடன் காணும் அனுபவத்தை என்னவென்று சொல்வது. அதை அனுபவித்தால் நிச்சயம் வாழ்நாள் அனுபவமாக நிச்சயம் இருக்கும். 

அருங்காட்சியகத்தை நிர்வகிப்போருக்கு இந்தியாவில் இருந்து ஒருவன் இதைப் பார்க்க வந்திருக்கிறான் என்பதில் மிக்க மகிழ்ச்சி. அதனால், விதிகளை கொஞ்சம் தளர்த்தி எனக்கு சில புகைப்படங்களை எடுத்துக்கொள்ள அனுமதியளித்தார்.

கலில் ஜிப்ரானின் கல்லறை. :-

கிட்டத்தட்ட தரை மட்டத்திலிருந்து இரண்டு அடுக்குகள் கீழே உள்ளது கல்லறை. அவர் இறுதிக்காலத்தில் குகையாக இருந்த இப்பகுதியில் தங்கி படங்கள் வரைந்திருக்கிறார். தீர்க்கதரிசி புத்தகம் எழுதுவதற்கான உத்வேகம் இந்த மலைக்குகைக்குள்தான் அவருக்கு கிடைத்திருக்கிறது. 

கீழே கல்லறையில் அவர் கல்லறையில் எழுதச் சொன்ன வாசகங்களை ப்ரொஜெக்டர் மூலம் சுவற்றில் விழச் செய்துள்ளனர். (படங்களில் இருக்கிறது) 

கல்லறை திறந்தவாறே உள்ளது. கல்லறையின் உள்ளே அவரை வைத்து மூடி வைத்துள்ள பெட்டியை நாம் காணலாம். கீழே அதிகக் குளிர் என்பதால் ஹீட்டர் மூலம் அறையின் தட்பவெப்பத்தை சீராக வைத்துள்ளனர். 

சில படங்கள் கல்லறையின் உள்ளே எடுத்துக்கொண்டேன். கீழே கல்லறையில் இருக்கும்போது யாரோ சுவற்றில் சாய்ந்து நிற்பதுபோல ஒரு நிழல் சுவற்றில் விழுந்தது. ப்ரொஜெக்டர் மூலம் விழச்செய்திருப்பார்கள் என நினைக்கிறேன். அதைக் கேட்டு அவர்கள் ஆமாம் எனச் சொன்னால் நான் இழந்த அந்த சில விநாடிகள் பரவசத்தை இழந்துவிடுவேன் என்பதால் கேட்கவில்லை. (படங்களில் இருக்கிறது)

கிட்டத்தட்ட நீண்டகால நண்பனொருவனை வாழ்க்கையில் சந்திக்கவே முடியாதோ என நினைத்துக்கொண்டிருக்கும்போது அவனைச் சந்திக்கும் வாய்ப்புக் கிடைத்தால் கிடைக்கும் மகிழ்ச்சியை இன்று அனுபவித்தேன். 14.05.2014 என் வாழ்க்கையில் பொன்நாள்..


படங்களைக் காண இங்கே சொடுக்கவும். 

லெபனான் குறிப்புகள் -1

ஹோட்டலில் செக்கின் செய்துவிட்டு வெளியே வந்ததும் முதல் வேலையாக லெபனானி ரொட்டியில் ஜத்தர் மற்றும் வெங்காயம், தக்காளி சேர்த்தரைத்துச் சேர்த்த ஒரு பசையை தடவி தரும் ரொட்டி இருந்தது. அதை மதிய உணவாக எடுத்துக்கொண்டேன்.

எனது நண்பர் ஒருவர் டவுண்டவுன் பெய்ரூட் அருமையாக இருக்கும் அவசியம் சென்று வாருங்கள் எனச் சொல்லி இருந்தார். அதனால் முதலில் டவுண்டவுன். நம்மூர் ஷேர் ஆட்டோ போல இங்கே ஷேர் டாக்ஸி கிடைக்கிறது. அதி என்னுடன் ஒரு சிரிய பெண்ணும் பயணம் செய்தார். அவருக்கு ஆங்கிலம் தெரிந்ததால் எங்கு இறங்கினால் டவுண்டவுனை முழுதும் கவர் செய்யலாம் எனக் கேட்டு இறங்கிக்கொண்டேன். அவர் சொன்னது மணிக்கூண்டு இங்கே பிரசித்தம். அப்படியே சுற்றி உள்ள பகுதிகள் குறிப்பாய் பார்லிமெண்ட்500 ஆண்டுகள் பழமையான தேவாலயம் எல்லாம் உள்ளது பாருங்கள் என்றார்.

முதலில் லெபனானில் பிடித்தது சுத்தம். கிட்டத்தட்ட ஐரோப்பிய நாடுகளின் சுத்தத்தையும், அமைதியையும் பேனுகிறார்கள். ( நான் இன்று பார்த்த வரையில்) தாங்கள் அராபியர்கள் என்ற எண்ணமோ, அதற்குண்டான வெட்டி திமிரோ இல்லாமல் இருக்கின்றனர். 90% மக்களுக்கு ஃப்ரெஞ்ச் தெரியுமாம். எனக்கு தெரியாததால் சோதிக்க முடியவில்லை. 

ஒரு டாலருக்கு 1500 லிபான்கள். (லெபனான் பணம்) ஈராக்கும், ஈரானும்தான் மகா மோசம் என நினைத்துக்கொண்டிருந்தேன். லெபனானும் இந்த லிஸ்ட்டில்தான் உள்ளது. (பொருளாதாரம் அதளபாதாளத்தில்)

சாலைகள் அனைத்தும் ஐரோப்பாவையே நினைவு படுத்திக்கொண்டிருந்தன. நகருக்குள் பெரும்பாலும் 2 வாகனங்கள் செல்லும் வழி மட்டுமே. (2+2) 


தெருக்களுக்குள் இருவழிச்சாலை. ஆனால், எல்லோரும் கார்களை சாலையில்தான் நிறுத்துகிறார்கள். அதனால் எப்போதும் நெரிசல். 

போக்குவரத்து விளக்குகள் பல இடங்களில் அரைக்கிலோமீட்டருக்கு ஒன்று என்ற அளவில் இருக்கிறது. மொத்த பெய்ரூட்டில் பாதிக்கு மேல் மலைகளின்மீதே அமைந்துள்ளது. அங்கேயே சாலை, மின்சாரம், குடிநீர் எல்லாம் கிடைக்கிறது. சூப்பர் மார்க்கெட்டில் இருந்து, மால்கள் வரை, பள்ளிகளிலிருந்து, ஆஸ்பத்திரி, போலிஸ் ஸ்டெஷன்வரை எல்லாம் உண்டு.


இன்றைய ஊர் சுத்தலில் நம்முர் பையன்கள் மூவரை சந்தித்தேன். கட்டிட வேலைகள் செய்கிறார்கள். என்ன சம்பளம் எனக் கேட்டு அவர்கள் மனதை சங்கடப்படுத்த விரும்பவில்லை. அருகில் ஏதும் டீக்கடை இல்லை. எனவேகொஞ்சநேரம் ஊர்க்கதை பேசிவிட்டு கிளம்பினோம். மூவரும் சிவகங்கையை சேர்ந்தவர்கள். 

500 ஆண்டுகள் பழமையான தேவாலயம்..

500 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் கட்டப்பட்ட தேவாலயம் சிதலமடைந்து இருந்ததை சரி செய்திருக்கிறார்கள். பழைய தரை, மற்றும் சுவர்களை எங்கெங்கு அப்படியே பயன்படுத்த முடியுமோ அப்படியே பயன்படுத்தி இருக்கிறார்கள். நம்மூரில் யேசுநாதர் ப்ரும்பாலும் சிலுவையில் மட்டுமே தொங்குகிறார். கொஞ்சம் நல்ல படமாக இருந்தால் தலையில் முள்கிரீடத்தை வைத்து விடுகிறார்கள். ஆனால், இங்கே யேசுநாதர் ராஜா கோலத்தில் இருக்கிறார். பாதிரியாரிடம் இப்படி படங்களை எங்கள் நாட்டில் பார்த்ததில்லையே எனச் சொன்னேன். அவர் யேசு கஷ்டப்பட்டது உண்மை. ஆனால், அவர் ராஜாக்களுக்கெல்லாம் ராஜா. எனவேதன் அவரை அரசர் கோலத்தில் வரைந்திருக்கிறார்கள் அந்தக்கலத்தில் என்றார். அதே தேவாலயத்தில் சிலுவையில் தொங்கும் யேசுநாதரும் இருந்தார். ஆனால் அவர் முதன்மையானவர் அல்ல அங்கே. ராஜாகோலம் உள்ள யேசுநாதருக்கே மூலஸ்தானம். 

அதே தேவாலயத்தின் பின்புறம் மரியத்துக்கும் தனி சாப்பல் உள்ளது. ரோமானியர்கள் காலத்தில் வரையப்பட்ட சில படங்களை (பீட்டர், பால் போன்றோர்) யும் வைத்திருக்கின்றனர். படம் எடுக்க அனுமதி இல்லை. ஆனால், நான் இந்தியாவில் இருந்து வந்திருக்கிறேன். இப்படிப்பட்ட தேவாலயங்களை தேடிப்போய் பார்ப்பது என் வழக்கம் என்றதால் ஒரு ப்டம் மட்டும் தேவாலயத்தின் உள்ளே எடுத்துக்கொள்ள அனுமதியளித்தார். பின்னர் பாதிரியாரே என்னையும் தேவாலய வாசலில் வைத்து படம் எடுத்தார். 

பின்னர் கிரேக்கர்கள் ஆட்சிக்காலத்தில் இருந்த கட்டிடங்கள் அகழ்வாராயப்பட்டுள்ளது. லெபனான் அரசாங்கம் அதை தொல்லியல் துறைக்கு வழங்கவில்லையாம். வழங்கிய பின்னர் அந்த முழு இடத்தையும் கண்காட்சியாக மாற்றும் திட்டம் இருக்கிறதாம்.

பின்னர் துறைமுகம் பகுதிகளை சுற்றிப்பார்த்துவிட்டு அப்படியே காலாற நடந்தால் நான் எங்கேயோ சென்றுகொண்டிருந்தேன். அதனால் ஒரு டாக்ஸிக்காரரிடம் நம்பிக்கை ஏதும் இல்லாமல் இந்திய உணவகங்கள் ஏதும் இருந்தால் அங்கே கொண்டுபோய் இறக்கிவிடு என அரபியில் சொன்னதும் “அதான் எனக்கு தெரியுமே” ஸ்டைலில் ஒரு இடத்தில் இறக்கிவிட்டார். அது இந்திய சாமான்கள் விற்கும் பலசரக்கு கடை. 

நம்மூர் பஞ்சாபி 25 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே லெனபான் வந்து ஒரு லெபனான் பெண்ணைக் கல்யாணம் செய்துகொண்டு 3 பெண்குழந்தைகளுடன் வாழ்ந்து வருகிறார். அவருடன் ப்டம் எடுத்துக்கொண்டேன். பின்னர் அவரே அவருக்கு தெரிந்த ஒரு டாக்ஸிக்காரனை அனுப்பி ஒரு ஹோட்டலுக்கு அனுப்பினார். அங்கு இரவு உணவு முடித்து விட்டு ரூம் வந்து சேர்ந்து இந்தப் பதிவை எழுதுகிறேன்.. 


படங்களின் ஆல்பம் காண இங்கே சொடுக்குங்கள்.

லெபனான் - பைப்லோஸ்

நேற்றைய ஊர் சுற்றுதலில் இந்த தொன்மையான கடற்கரை கிராமமும் இடம் பெற்றிருந்தது. ஒரேடியா படங்களாக போட்டுத்தள்ளினால் நண்பர்களை இழக்க நேரிடலாம் என்பதால் இன்று வெளியீடு.. 

ரோமானியர்களின் கடற்கரையாக இருந்திருக்கிறது பைப்லொஸ் நகரம். காண்பதற்கு அழகான இடம். லெபனானிகளின் மாலை நேர பொழுதுபோக்கு இந்தக் கடற்கரையில் உள்ள ரெஸ்டாரெண்டுகளில் ஹூக்கா பிடிப்பது, சிற்றுண்டி சாப்பிடுவது, காதலர்களின் சந்திக்கும் இடமாகவும், சுற்றுலாப்பயணிகள் லெபனானில் தவறாது பார்க்கும் இடமாகவும் இது இருக்கிறது.

மீன்பிடி துறைமுகமாகவும் செயல்படுகிறது. உல்லாசப் படகுகள் கடலுக்குள் செல்ல இந்த வழியை பயன்படுத்துகின்றனர். சுற்றி வர அருமையான இடம். நூற்றுக்கணக்கான ஆண்டுகள் பழமையான ஃபாஸில்களை தோண்டி எடுத்து வந்து விற்றுக்கொண்டிருக்கின்ற

னர். எனக்கு நம்பிக்கை வராததால் எதையும் வாங்கவில்லை.

சுற்றியபின்னர் ஒரு லெபனானி ரொட்டியை ஜத்தர் மற்றும் காய்கறிகளுடன் சாப்பிட்டுவிட்டு மாலையை நிறைவு செய்தேன்..

14.05.2014 லெபனான் டயரிக்குறிப்பு..

படங்கள் இங்கே..

பாபிலோன் - காலத்தால் அழிந்த நகரம்

இன்றைக்கு உலகின் மிகப் பழமையான நகரங்களில் ஒன்றான பாபிலோன் சென்று வந்தேன். கிறிஸ்து பிறப்பதற்கு 3000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பிருந்தே புகழ் பெற்றிருக்கிறது. கிறிஸ்து பிறப்பதற்கு 600 ஆண்டுகள் வரை உயிர்ப்புடன் இருந்திருக்கிறது. 

நிறைய இடிபாடுகள் இருப்பினும் சதாம் ஹுசைன் உயிருடன் இருந்த காலத்தில் நிறைய எடுத்து கட்டி இருக்கிறார். வேறு வகையில் சொல்வதானால் அதை மீண்டும் உயிரூட்ட முனைந்திருக்கிறார். பாபிலோனில் கலை நிகழ்ச்சிகள் நடத்துவதற்காக 5000 பேர் அமரும் ஆம்பி தியேட்டர் ( திறந்த வெளி கலையரங்கம்) அமைத்து அவர் அமெரிக்காவுடன் சண்டையிடும் முன்னர் வரை பாபிலோனில் வந்து தங்கி இருந்திருக்கிறார்.

பாபிலோனின் வரலாறெல்லாம் நெட்டில் தேடி படித்துக்கொள்ளுங்கள். கடைசியாய் இந்த நகருக்கு உயிரூட்ட முனைந்தவர் மாவீரன் அலெக்சாண்டர். ஆனால், அது முடியாமலேயே போயிருக்கிறது.

எனக்கு பெருத்த ஏமாற்றமாய் இருந்தது பாபிலோனின் தொங்கும் தோட்டங்கள் தான்..  நான் குறைந்தபட்சம் அதையாவது மீண்டும் எடுத்து கட்டி இருப்பார்கள் என நினைத்தேன். ஆனால், வெறும் சமதளத்தைக் காட்டி இதுதான் தொங்கும் தோட்டத்தின் தரைத்தளம் எனச் சொன்னார் கைடு.

பாக்தாதிலிருந்து கிட்டத்தட்ட 140 கிலோமீட்டர்கள் தூரத்தில் இருக்கிறது ஹில்லா என்ற ஊர். அதன் அருகில் இருக்கிறது இந்த அழிந்துபோன பாபிலோன். ஈராக்கில் யாருக்கும் பாபிலோன் எனச் சொன்னால் தெரிவதில்லை. பாபில் என்றால் மட்டுமே தெரிகிறது. மேலும் பாபிலோன் எனக் கேட்டு என்னவென்றே தெரியாத டாக்ஸிக்காரர் 300 டாலர் போக வர கேட்டதுதான் இன்றைய ஜோக்.


மதியம் 12 மணிக்கு கிளம்பி மாலை 6 மணிக்கு வந்து சேர்ந்தேன். வழியெங்கும் செக் போஸ்ட்டுகள். இஸ்லாமியர்களின் (ஷியாக்கள்) புனித தலமான நஜஃப் இதன் அருகில்தான் இருக்கிறது. ஒவ்வொரு செக் போஸ்ட்டிலும் பேர், ஊர் எழுதிக்கொண்டுதான் அனுப்புகிறார்கள். 

பாபில் பற்றி உனக்கு என்ன தெரியும்? பாஸ்ராவில் வேலை செய்யும் உனக்கு பாபிலோனில் என்ன வேலை? நீ இஸ்லாமியனா? இன்ன பிற கேள்விகள் எல்லாம் கேட்டுவிட்டு அனுப்புகிறார்கள்.

பாபிலோனில் பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதியாக அறிவித்து ஒரு போலிஸ் குழுவே பாதுகாக்கிறது. உள்ளே நுழைய கட்டணம் 20 டாலர்கள். கைடுக்கு 10 டாலர்கள். 

முதலில் பாபிலோனின் திறந்த வெளி கலையரங்கம் சென்று பார்த்தேன். பாபிலோன் உயிர்ப்புடன் இருந்த காலத்தில் இப்ப்டித்தான் இருந்திருக்கிறதாம். நம்ம சதாம் ஹுசைன் எடுத்து கட்டி அவருக்கும் ஒரு உப்பரிகையை அமைத்துக் கொண்டிருக்கிறார் மேடைக்கு நேர் எதிராக.

அருமையாக இருந்தது பார்க்க. பாபிலோனிலும் ஒரு அரன்மனை அமைத்து வாழ்ந்திருக்கிறார் சதாம். இன்றும் முழுப்பொலிவுடன் பராமரிக்கப் படுகிறது. 2 ஹெலிகாப்டர்களும் இருக்கின்ற்ன. போலிஸ் பயன்படுத்துவார்கள் போல.

அதன் பின்னர் பாபிலோன் நகரின் சாலைகளில் ஒன்றை இன்றும் அப்படியே விட்டு வைத்திருக்கிறார்கள். கிறிஸ்து பிறப்பதற்கு முன்னர் 600 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே அந்த சாலையில் அலெக்சாண்டர் நடந்திருப்பான் என்பதை நினைக்கும்போது எங்கு நிற்கிறோம் என்ற மகிழ்ச்சி எழுந்தது உண்மை. 

கால ஓட்டத்தில் இன்றைய ஈராக் அல்லது ஹில்லா நகரம் அந்தக்காலத்தில் இருந்ததைவிட கிட்டத்தட்ட 60 மீட்டர்கள் மேலே இருக்கிறது. எனவே கைடு சொல்லும் 50 மீட்டர் உயரமான வளைவு இது எனக்காட்டிய வளைவின் உச்சியில் அமர்ந்து நான் போட்டோ எடுத்துக்கொள்ளும் அளவு மண்ணுக்குள் புதைந்திருக்கிறது. 

பாபிலோனின் அடையாளங்களில் ஒன்று சிங்கங்கள். சாலையில் இருமருங்கிலும் பக்கத்திற்கு 62 வீதம் 124 சிங்கங்கள் இருந்திருக்கின்றன. 

பிரிட்டிஷார் நம் பழமையான சிலைகள், வைரங்களை எல்லாம் கொள்ளை யடித்துக்கொண்டு போனதுபோல இங்கேயும் நிறைய பொருட்களை, அடையாளங்களை எல்லாம் பிர்இட்டனுக்கு எடுத்துச் சென்றுவிட்டனராம். 

நீலக்கலரில் இருக்கும் கோட்டை வாயில் (பார்க்க படம்) உண்மையில் இருந்திருக்கிறது. அதை அப்படியே பெயர்த்து எடுத்துக்கொண்டு போயிருக்கிறார்கள் பிரிட்டிஷார். 

அரன்மனை, அவர்களின் கடவுள் எல்லாவற்றிலும் எதெல்லாம் எடுத்துப்போக முடியுமோ அத்தனையும் எடுத்துச் சென்றிருக்கிறார்கள். பாபிலோனின் ஆண்ட மன்னர்கள் தினமும் வணங்கிய கோயில்கூட இன்னமும் அப்படியே இருக்கிறது. 



சதாம்கூட பழையதை தள்ளிவிடாமல் அதை உள்ளே வைத்து மேலே புதிதாய் ஜட்டி இருக்கிறார். எனவே முதலில் எப்படி இருந்தது என்பதை நாம் காணமுடியும். 

கிட்டத்தட்ட 2 மணி நேரம் சுற்றிவிட்டு வந்து சேர்ந்தேன். சாப்பாட்டை பற்றி எழுதக்கூடாதுதான்.. ஆனால், எனக்கு இன்றைய மதிய உணவாக ஒரு தட்டு நிறைய வெள்ளரிக்காயும், தக்காளியும், புதினா தலைகளும், வினிகரில் ஊறிய கேரட்டும் கிடைத்தது. 

பாபிலோனை கண்ட மகிழ்ச்சியில் இதெல்லாம் பொருட்டாகவே இல்லை. 

படங்களில் முடிந்த அளவு நான் கேட்ட விஷயங்களை பதிவு செய்கிறேன்.

முழு ஆல்பத்தையும் இங்கே காணலாம்.

பாக்தாத் விமான நிலைய சோதனையான சோதனைகள்

ஏழு கடல் தாண்டி, ஏழு மலைதாண்டி பாஸ்ராவுக்கு வந்தாயிற்று. பறப்பதென்னவோ ஒரு மணி நேரம். ஆனால், 4 மணி நேரம் முன்னதாகவே வந்திருந்து நடத்திக்கொடுக்கும்படி வேண்டுகின்றனர் பாக்தாத் விமான நிலையத்தார்.

ஏர்போர்ட்டுக்கு 4 கிலோமிட்டர் முன்னதாகவே நாம் இறங்கிக்கொள்ள வேண்டும். அதன் பின்னர் விமான நிலையமே வைத்திருக்கும் ஜிம்சி அல்லது செவர்லேயில் ஷேரிங் டாக்ஸியில் விமான நிலையம் நோக்கி பயணம்.

முதலில் ஒரு செக்போஸ்ட். பாஸ்போர்ட் மற்றும் விமான டிக்கெட் இருக்கிறதா என.

அடுத்தது மோப்ப நாய்கள் வந்து செக் செய்யும் செக் போஸ்ட். வண்டியிலிருந்து எல்லோரும் இறங்கி தூரமாய் போய் நிற்க வேண்டும்.

அதற்கு அடுத்த செக் போஸ்ட்டில் மீண்டும் பாஸ்போர்ட் மற்றும் டிக்கெட் பரிசோதனை மற்றும் லக்கேஜ் செக்கிங். உள்ளே இருக்கும் எல்லாவற்றையும் கீழே எடுத்துப்போட்டு செக்கிங். ஈராக்கியர்களுக்கு தாவு தீர்ந்து விடும். இந்தியன் என்பதால் கொஞ்சம் ரிலாக்ஸ்.

அதன் பின்னர் மீண்டும் எக்ஸ்ரே ஸ்கேனிங். நமக்கும் ஸ்கேனிங்.

ஏர்போர்ட் வந்தாயிற்று. மீண்டும் சாமான்களுக்கு எக்ஸ்ரே ஸ்கேனிங் மற்றும் நமக்கு ஸ்கேனிங்.

அடுத்து ஏர்போர்ட்டுக்குள் நுழைந்தாயிற்று. இப்போது உங்கள் விமானம் புறப்பட 1 மணி நேரம் முன்பு மட்டுமே செக்கின் கவுண்டருக்குள் அனுமதிக்கப்படுவீர்கள்.

அனுமதித்த பின்னர் மீண்டும் ஸ்கேனிங். லாப்டாப்பை வெளியே எடுத்து எல்லா சாமக்கிரியைகளும் மீண்டும்.

அடுத்து போலிஸின் உடல் சோதனை. அப்பாடா என செக்கிங் கவுண்டர் வந்து பெட்டியை போட்ட பின்னர்தான் நிம்மதி.

இப்போது இமிக்ரேஷன். பாஸ்போர்ட்டை ஸ்கேன் செய்து எடுத்து வைத்துக்கொள்கிறார்கள். அரைவலில் போட்டோவும் எடுப்பார்கள்,

இதைத் தாண்டியபின்னர்தான் முழுதும் ஃப்ரீ. பெல்ட், வாட்ச் எல்லாம் எடுத்து கட்டிக்கொள்ளலாம்.

ஒருவகையில் இத்தனை செக்கிங் இருப்பதால்தான் இன்றுவரை ஏர்போர்ட்டில் குண்டு வெடித்ததில்லை, பாக்தாதே பற்றி எரிந்தாலும். 


(29.05.2014 ல் எழுதியது)

Friday, March 28, 2014

ஈராக்கிய தேர்தல் குறித்து எனது பார்வை..

அடுத்த மாதம் ஈராக்கில் தேர்தல்.. தற்போதைய பிரதமரான நூர் அல் மாலிக்கி தலைமையில் ஸ்டேட் ஆஃப் லா என்ற கூட்டணி, முவாதீன் என்றொறு கூட்டணி இன்னொன்று அல் சாதர் என்ற ஒரு கூட்டணி. இந்த மூன்று கூட்டணிகள் மட்டுமே கொஞ்சம் பலமான அணிகள். இதுதவிர நிறைய சில்லரைக் கட்சிகளும், கம்யூனிஸ்ட்டுகளும் உண்டு.

உண்மையான போட்டி ஷியா அரபிகளுக்கும், சன்னி அரபிகள்க்கும், குர்திகளுக்குமே. வேறு வேறு அரசியல்கட்சிகளின் பெயரில் போட்டி இடுகின்றனர் அவ்வளவே.

தேர்தல் வரப்போவதின் ஒரே அறிகுறி 10 அடிக்கு 12 சைஸுல நூர் அல் மாலிக்கியோட போட்டோ மட்டும் ஒட்டி ஈராக் மேப் போட்ட ஒரு தட்டி. லைட் போஸ்ட்டுகள்ல ஏ3 சைஸ்ல போஸ்டர். நம்மூர் போல ஜீப்புகளிலும் கார்களிலும் மைக் கட்டிக்கொண்டு அன்பார்ந்த வாக்காளப் பெருமக்களேன்னு சொல்லிகிட்டு வாரதெல்லாம் இல்லை. பெரும்பாலான வாக்குகள் யாருக்குப் போட வேண்டும் என்பதை மதத்தலைவர்கள் சொல்லி விடுவார்கள். ஷியா வேட்பாளர்களுக்கு அவர்களின் மசூதிகள், சன்னி வேட்பாளர்களுக்கு அவர்களின் மசூதிகளில் உத்தரவு வந்துவிடும்.

பொதுஜனம் ஈராக்கியர்கள் எல்லோரும் ராமன் ஆண்டாலும், ராவணன் ஆண்டாலும் ஆள்பவர்கள்தான் கொள்ளையடித்து வீட்டுக்கு கொண்டு செல்லப்போகிறார்கள். நமக்கு என்னத்த கிடைக்கப்போகுது என்ற மனநிலையில் இருக்கிறார்கள்.

நூர் அல் மாலிக்கி பொதுவாக நன்றாக ஆள்வதாக பாஸ்ரா மக்கள் நம்புகிறார்கள். (நான் இருக்கும் பாஸ்ராவில் 90% ஷியாக்கள்) நூர் அல் மாலிக்கியும் ஷியாதான். அதுதான் நாட்டின் இன்றைய தலைவலியின் முக்கிய காரணம். சன்னிகள் நூர் அல் மாலிக்கியை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. சதாமைப்போல ஒரு சன்னிதான் பிரதமராக இருக்க வேண்டும் என நினைக்கிறார்கள். அதனாலேயே தினமும் அரசாங்கப் படைகள் வீக்காக இருக்கும் இடத்தில் தாக்குதல்களை நடத்தி 100 -200 பேர்களைக் கொன்று அந்த இடத்தில் சன்னிகளின் ஆட்சியையும், ஆதிக்கத்தையும் நிறுவுகின்றனர். இதில் ஜோக் என்னவென்றால் ஷியாக்களும் சன்னிகளின் பார்வையில் காஃபிர்கள். எனவே இரண்டாம்தர மரியாதைதான் அவர்களுக்கு.

கிட்டத்தட்ட நம் நாட்டில் நடப்பதைப்போலத்தான். மைனாரிட்டிகளுக்கு எப்படி நாட்டை ஆளவேண்டும், முழுதும் இஸ்லாமிய / கிறிஸ்தவ மயமாக்கிட வேண்டும் என துடிக்கிறார்களோ அதேபோல ஈராக்கின் மைனாரிட்டியான சன்னிகள் ஈராக்கை சன்னிகள் ஆளும் நாடாக்க வேண்டும் என விரும்புகிறார்கள், அதுவும் வன்முறையின் மூலம். இந்த தேர்தல் நடக்கும்போது குறைந்தது 3000 பேர் இறக்க நேரிடலாம்.

நம்ம நாட்டின் ஜனநாயகம் மட்டும் உலகின் எந்த மூலையிலும் வரப்போவதில்லை. ஒவ்வொரு கட்சியும் ஒருவருக்கொருவர் அதிகபட்சம் பொய்ப்புகார்கள், சேற்றைவாறி இறைத்தல் கேரக்டர் அசாசினேஷன் தாண்டி ஆட்களைக் கொல்லும் அளவு இன்னும் முன்னேறவில்லை. கரன் தப்பார் போன்றோர் மட்டும் அவ்வப்போது ~மோடியை திடீரென அகற்றிவிட்டால்~ என திகில் ஸ்டேட்மெண்ட் மட்டும் விடுவார்கள்.

இப்படி இந்த நிலைமையில் நம்ஜனநாயகம் இருப்பதே நமக்கெல்லாம் பெருமை.

ஈராக்கில் எதற்கு ஆட்சியை பிடிக்க இவ்வளவு போட்டியும், கொலைகளும், வெடிகுண்டுகளும் என்றால் ஈராக்கில் இன்றைய தேதிக்கு ஒரு ப்ராஜக்ட் கிடைத்தால் அதன் மதிப்பை குத்துமதிப்பாக 100 மில்லியன் டாலர்கள் என வைத்துக்கொண்டால் அந்த ப்ராஜக்டின் உண்மையான மதிப்பு 25 மில்லியன்மட்டுமே இருக்கும். மீதம் 75 மில்லியன் டாலர் டெண்டர் ஸ்டேஜிலிருந்து ப்ராஜக்டை முடித்து கமிஷனிங் செய்வதற்குள் பல கம்பெனிகள் பல நிலையிலும் பல அதிகாரிகளுக்கு நீங்கள்கொடுக்க வேண்டியிருக்கும் இந்தப்பணத்தைக் கைப்பற்றுவோர்களிடமே அதிகாரம்.

இதை யார் எடுத்துக்கொள்வது என்பதற்குதான் ஈராக்கில் தேர்தல்..

Friday, November 29, 2013

ஏர்பிலின் Citadel or Fort.. உலகின் மிகப் பழமையான மனிதன் வாழிடம்..

குர்தியில் கலா (Ghala) ஆங்கிலத்தில் (Citadel) தமிழில் கோட்டை
இன்று காலை நடைபெற வேண்டிய சந்திப்பு நாளைக்கு ஒத்திப்போனதால் எர்பில் நகரின் விசேஷங்களில் ஒன்றான சிட்டாடல் சென்று வந்தேன். கிட்டத்தட்ட 6000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இந்த இடத்தில் மனிதன் வாழ்ந்திருக்கிறான் அதுவும் வீடுகள் கட்டி கிட்டத்தட்ட நகரை நிர்மானம் செய்து!.
எர்பிலில் இருக்கும் இந்தக் கோட்டை  உலகின் பழமையான மனித வாழிடம் என ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டு பிடித்திருக்கிறார்கள். 
Ghala எனும் கோட்டை வடிவில் இருக்கும் இந்த பழங்கால மனித வாழிடத்தை தூரத்தில் வரும்போதே காணலாம். அதைச் சுற்றி நிறைய சூக்குகள் எனப்படும் உள்ளூர் மார்க்கெட்டுகள் அமைந்திருக்கின்றன. அவைகளும் கோட்டைக்கு இணையாக அல்லது அதற்குப் பிந்தியகாலத்தில் அமைந்தவை. சூக்குகளில் எல்லாப் பொருட்களும் கிடைக்கும். அந்தக்கால சந்தையை நாகரீகப்படுத்தினால் எப்படி இருக்குமோ அப்படி இருக்கிறது. டீக்கடைகள், ஹோட்டல்கள், உள்ளூர் தின்பண்டங்கள், துனிமணிகள், மின்னணு சாதனப் பொருட்கள், சிகை திருத்தகம், இப்படி கலவையாக.

வெளிநாட்டவர் நிறைய வந்து இந்தக் கோட்டையைக் காணுவதால் கோட்டையைச் சுற்றி செயற்கை நீரூற்றுகள் அமைத்து பொதுமக்களும், சுற்றுலாப்பயணிகளும் அமர்ந்துகொள்ள வசதி செய்திருக்கிறார்கள். தற்சமயம் குளிர்காலம் ஆரம்பித்துவிட்டது ஈராக்கில். குர்திஸ்தானில் தற்சமயம் தென்றல்தான் பகலிலும், இரவிலும். இதை எனது ஹோட்டலின் ஜன்னலைத் திறந்துவைத்துக்கொண்டு ரம்மியமான காற்றை அனுபவித்துக்கொண்டே எழுதுகிறேன்.

இந்தக் கோட்டையின் கதை.

எர்பில் கோட்டை என்றழைக்கப்படும் இந்தக் உயரமான குடியிருப்பு பல ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் (Millennias) மனிதன் வாழாமலேயே இருந்திருக்கிறது. இதன் ஆயுளை உறுதியாகச் சொல்ல இயலாவிட்டாலும் தீவிர தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியின் முடிவுகள் மற்றும் கிடைத்த சாட்சியங்களை வைத்துப் பார்க்கும்போது இது 6000ம் ஆண்டுகள் பழமையானதாக இருக்கலாம் என ஆராய்ச்சியாளர்கள் சொல்லி இருக்கின்றனர்.

இந்த கோட்டை நகரமே கிறிஸ்து பிறப்பதற்கு முன்பு 1365ம் ஆண்டு முதல் 612 க்குள் அசிரியர்களின் காலத்தில் அதாவது இன்றைக்கு 3000 ஆண்டுகளுகு முன்பு இருந்திருக்கலாம் எனவும் நம்பப் படுகிறது. சில ஆராய்ச்சியாளர்கள் இந்தக் கோட்டையானது புதிய கற்காலம் முதல் வென்கலயுகத்துக்குள் (6000 – 1500 கி.மு.) ஏற்பட்டிருக்கலாம் என நம்புகிறார்கள்.

எப்படி இப்படி ஒரு உயரத்துக்கு மேடும் அதன் மீது கோட்டையும் அந்தக்காலத்தில் ஏற்பட்டிருக்கும் என ஆச்சரியப்படுவோர் இந்த தொடுப்பைத் தொடர்ந்து சென்று முழுதும் அறிந்துகொள்ளுங்கள். (http://www.erbilcitadel.org/ErbilCitadel/history.php )
இனி சிட்டாடல் அல்லது கோட்டையை பார்த்தது பற்றி.
உள்ளே நுழையும் இடத்தில் நமது பெயர், நாடு பற்றிய விபரங்களைக் கேட்டு அதை கனினியில் பதிந்துகொண்டு நம்மை மேலே நடந்து செல்ல அனுமதிக்கிறார்கள். அனுமதிக்கட்டணம் இல்லை.

மேலே செல்ல சிறு சதுரக் கற்களால் ஆன சரிவான ஆனால் சீரான மலைப்பாதை. நகரின் மட்டத்திலிருந்து கிட்டத்தட்ட 100 அடி உயரத்தில் இந்த கோட்டை அமைந்திருக்கிறது. நகரின் சுற்றுவட்டாரத்தில் மலைகள் போல அல்லது இவ்வளவு உயரமான பகுதி என எதுவும் இல்லை. இதை அந்தயுக மக்கள் மேடாக்கி அதன் மீது நகரை கட்டி இருக்க வேண்டும். கிட்டத்தட்ட அழிவின் விளிம்பில் இருக்கும் இந்த கோட்டையை யுனெஸ்கோவும், எர்பில் நகர சிட்டாடல் பாதுகாப்பு குழுவும் இணைந்து மறுநிர்மானம் செய்துகொண்டிருக்கிறார்கள்.

கிட்டத்தட்ட 1.5 கிலோமீட்டர் சுற்றளவு கொண்டது இந்த கோட்டை. அதன் நடுவே நகரம். மரம் கிளை பரப்பி நின்றால் எப்படி இருக்குமோ அதே வடிவில் தெருக்கள். எல்லா வீடுகளும் ஒரு அல்லது இரு அறைகள் கொண்டவை. மிஞ்சிப்போனால் 8 முதல் 10 அடி இருக்கலாம். ஒவ்வொரு தெருவிலும் 5 முதல் 8 வீடுகள் கொண்டிருக்கின்றன.

எல்லாத்தெருக்களுக்கும் கிளைத்தெருக்கள்  மற்றும் அவை எல்லாம் முக்கியத் தெருவில் வந்து சேருகின்றன. நகரின் மையத்தில் ஒரு பெரிய மைதானம். அதில்தான் தற்போதைய புனர் நிர்மான பணிகளுக்கான அலுவலகம் இயங்குகிறது.

மேலிருந்து கீழே பார்க்க முடியாத அளவு பெரிய மதில்கள். மிகப்பெரிய நுழைவு வாயில். அங்கிருந்து கோட்டைநகரின் மையம் செல்ல நீளமான மற்றும் அகலமான பாதை. மொத்த ஊரின் அளவே 12.5 ஹெக்டேர் என அங்கிருக்கும் தகவல் குறிப்பு சொல்கிறது.
மராமத்துப் பணிகளை அந்தக்காலத்தில் இருந்ததுபோல அதேநிற மண்னை எங்கிருந்தோ எடுத்து வந்து அதில்தான் கட்டுகிறார்கள். கிட்டத்தட்ட ஒருமணிநேரம் சுற்றி வந்தேன். கிழே இறங்கி சூக்குகளை சுற்றி வந்தேன்.

புஸ்தகக் கடைகளை மேயும்போது நமது காந்தியடிகள் அவரது சத்திய சோதனையை குர்தி மொழியில் சொல்லிக்கொண்டிருந்தார். குர்தி இன மக்களுக்கு காந்தியடிகளின் சரிதம் தெரியுமாம்.
ஜான்ஸிராணி லக்குமிபாயால் உத்வேகம் பெற்றிருக்கிறார்களாம். இன்றும் குர்தி தொலைக்காட்சியில் தினமும் ஜான்ஸிராணி தொடர் உண்டாம்.

மதியம் இந்தியா கேட் உணவகத்தில் தால் கிச்சடியும், தயிர் சாதமும் சாப்பிட்டு ஹோட்டல் திரும்பினேன்.
நான் எடுத்த படங்களை இந்த சுட்டியில் காணலாம்.